tag:blogger.com,1999:blog-31356560208258429352011-11-30T15:38:41.717+10:00අනේවාසික ඇසින් ලංකාව දෙස බැලීමක් - A non-resident view on Sri Lankaඅනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-2042415552736943352010-03-09T18:53:00.004+10:002010-03-09T21:37:51.617+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S5Yx2HkWX1I/AAAAAAAAACQ/NSGk_0NCYvk/s1600-h/MaharagamaProtest11Feb2010.jpg"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 480px; height: 318px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S5Yx2HkWX1I/AAAAAAAAACQ/NSGk_0NCYvk/s320/MaharagamaProtest11Feb2010.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446595605165399890" /></a><br />කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලබනවා යැයි බැලූ බැල්මට පෙනෙන නොහික්මුණු කොළු ගැටවුන් පිරිසක් කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේ ධජයට නිගරු කරමින්, නොසරුප් සටන් පාඨ කියමින් මහා ගාලගෝට්ටියක් ඇති කරන අන්දම දැක්වෙන වීඩියෝවක් යූ නාලිකාවේ තිබී එය උපුටා දක්වමින් තම අදහස් <a href="http://blog.sudaraka.com/2010/03/06/%e0%b6%86%e0%b6%b1%e0%b6%b1%e0%b7%8a%e0%b6%af%e0%b6%ba/">බ්ලොග් සටහනක් තුලින්</a> දැක්වූ <a href="http://blog.sudaraka.com/">සුපුන් සුදාරක</a> නම් රාජකීය විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලබන තරුණ සිසුවාට මගේ ස්තුතිය මුලින් ම පළ කරමි.<br /><br />මේ හේතුවෙන් විශේෂයෙන් ඒ සිද්ධිය පිළිබඳවත්, පොදුවේ ලංකාවේ තරුණ පරපුර සහ පොදු සමාජය පිළිබඳවත් යම් කතිකාවතක් ඇති වී ඇත.<br /><br />මින් සති කිහිපයකට ඉහත දී <a href="http://sthushara.blogspot.com/2010/02/blog-post.html">පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලය හරහා හන්තාන තරණය</a> කරන්නට ගිය කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ සිසු සිසුවියන් පිරිසකට ද, පේරාදෙණියේ ඉගෙනුම ලබන නොහික්මුණු මැරයින් පිරිසක් විසින් අඩන්තේට්ටම් කළ පුවතක් ද දනන් තුඩ තුඩ රැව් දිනි.<br /><br />මේ සිදුවීම් දෙකම මගේ සිත සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන තරමට වඩා සසල කලේය. <br /><br />එයට එක හේතුවක් නම් ඒ අසික්කිත ක්‍රියාවන් ට වගකිව යුතු පිරිස් අවාසනාවකට මෙන් සම්බන්ධ වී සිටින ආයතන දෙකට මගේ ද යම් සබඳතාවයක් තිබීමය. මේ ජඩයින් ගේ ක්‍රියා කලාපය නිසා මා ලබැඳි ඒ ආයතන ද්විත්වයේ කීර්තිනාමය පළුදු වේ. <br /><br />මා සිත වෙනදාට වඩා සසල වීමට හේතු වූ අනෙක් වැදගත් කාරණයක් නම් පසුගිය වසර තිහක පමණ කාලය තුල ලංකාව පසුකර ආ දුර්දාන්ත දේශපාලනයේ සහ යුධ ව්‍යවසනයේ අනිවාර්ය ඵල විපාක දැන් දැන් ඉතා පැහැදිලි බව වැටහීමය.<br /><br />මේ අතර අද උදෑසන අවදි වූ විගස අසන්නට ලැබුනේ මාර්තු අට (8) වන දින සැමරෙන ලෝක කාන්තා දිනය පිළිබඳ ප්‍රවෘත්තියකි. <br /><br />මගේ සිත එසැණින් අතීතයට ඇදී ගියේය.<br /><br />ඒ වසර 1979 යැයි මම සිතමි. (මේ ගැන දන්නෝ මා නිවරද කරත්වා!) මාර්තු 8 දින ලෝක කාන්තා දිනය සමරමින් උද්ඝෝෂණයක යෙදී සිටි කාන්තාවන් පිරිසකට නායකත්වය දුන් වයෝවෘද්ධ වාමාංශික නායිකාවක වන විවියන් ගුණවර්ධන හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිණියව බිම දිගේ ඇද ඇයට පහර දී පොලිස් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබිණ. මෙය එකල සාමකාමී සිත් ඇති සැම දෙනා සසල කළ සිද්ධියක් විය.<br /><br />තම අයිතීන් උල්ලංගනය කිරීම පිළිබඳව පොලිස් පරීක්‍ෂකට විරුද්ධව විවියන් ගොනු කළ නඩුවෙන් කොල්ලුපිටිය පොලිසියේ උප පොලිස් පරීක්‍ෂකවරයා වරදකරු බවට තීරණය වූ අතර ඔහුට ඒ වෙනුවෙන් දඩයක් ගෙවීමට නියම කෙරණි. වහා මේ දඩය ගෙවා දැමූ එවකට පැවති යූ.ඇන්.පී. රජය උප පොලිස් පරීක්‍ෂකයාට දඩුවම් නොව උසස්වීමක් ලබා දුනි.<br /><br />එපමණක් නොවේ, එදා ඒ තීන්දුව ලබා දුන් විනිශ්චයකාරවරයා ගේ නිවසට ගල් මුල් ප්‍රහාරයක් ද එල්ල කෙරිණි. මෙය සංවිධානය කෙරුනේ, එවකට රජය හා එක්වී සිටි හිටපු ජේවීපී කාරයෙක් වන කළු ලකී නමැත්තාගේ නායකත්වයෙන් නිසා, රජයට සහ රජයේ පොලීසියට විරුද්ධව නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම අධිකරණයට පවා අකැප බව හැඟී ගියේය. <br /><br />මහා හා හෝවක් සමග 1977 දී ඇරඹුණු ධර්මිෂ්ඨ සමාජයේ බියකරු පරිහානියේ ආරම්භක එක් මං සලකුණක් එය විය. <br /><br />එදා සිට අද දක්වා පැවති හැම රජයක් මගින් ම කලේ නීතියා පාගා දැමීමයි. තමන් ගේ උන්ට එක නීතියක් ද, විරුද්ධ පාක්‍ෂිකයින් ට වෙනත් නීතියක් ද ක්‍රියාත්මක කිරීමයි. අමු අමුවේ අසාධාරණයට ඉඩ සලසා දීමයි.<br /><br />වරදකරුවන් ට නිසි දඩුවම් ලබා නොදෙන සඳ, සමාජයක් කෙසේ නම් යහ මගට යොමුවේද? කාගේ කවුරු හෝ නිල බල ඇති තැනක සිටී නම් නඩු නැත. තමන් ගේ තරහකාරයෙක් නිල බල ඇති තැණක සිටී නම්, ඇඩ්‍රස් නැත.<br /><br />මෙය විෂම චක්‍රයකි. අගතියෙන් අගතියටම මිස වලෙන් ගොඩ ඒමක් නැත!<br /><br />ආනන්ද කොඩිය බඳ වට ඔතාගෙන රංචු ගැසී කලබගෑනි කරන ඒ කොළු කුරුට්ටන් හට දඩුවම් දිය හැකිද? බොහෝ විට නොහැකිය. ඒ උන්ගේ තාත්ත ලා අහවලා නිසාය. නැත්තං අහවලා ගේ අහවලා නිසාය.<br /><br />අනෙක් අතට මේ කොළු කුරුට්ටන් ඉපදී හැදී වැඩී ඇත්තේ අද ඇති මේ විෂම සමාජයේ ය. නීති නොසලකන ආකාරයට ඔවුන් ගේ ජාන පරිසරයට අනුව හැඩ ගැසී, විකෘත වී ඇත. <br /><br />එය උන්ගේ වරද නොවේ. උන් ගේ තාත්තලා ගේ වරදය!<br /><br />අනේවාසික : the non-resident<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-204241555273694335?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-88629925665556610512010-03-07T21:35:00.007+10:002010-03-07T22:03:39.104+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S5OVXIjEZXI/AAAAAAAAACI/5gD8xSg91ys/s1600-h/nutty_professor.jpg"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 448px; height: 480px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S5OVXIjEZXI/AAAAAAAAACI/5gD8xSg91ys/s320/nutty_professor.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445860599085163890" /></a><br />මම මීට සතියකට පෙර <a href="http://anewasika.blogspot.com/2010/03/blog-post.html">"ආචාර්යවරු, මහාචාර්යවරු සහ අප" නමින් ලිපියක්</a> ලියා මේ බ්ලොග් අඩවියේ පල කළෙමි.<br /><br />එහි දැක්වූ මගේ එක් ප්‍රධාන තර්කයක් වූයේ ආචාර්ය යන්න උපාධියක් වුවත් මහාචාර්ය යන තනතුර විශ්ව විද්‍යාලයක තනතුරක් නිසා, විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතියෙන් පිටත මහාචාර්යවරු සිටිය නොහැකි බවයි. මෙහිදී එකම වෙනස වන්නේ විශ්ව විද්‍යාල මහාචාර්ය තනතුරු දරා සේවයෙන් ඉවත්වන විට සම්මාන මහාචාර්ය (professor emeritus) තනතුරු වලින් පුද ලද ඇත්තෝය.<br /><br />අන් සියළු විශ්ව විද්‍යාල මහාචාර්යවරු, සේවයෙන් ඉවත් වීමත් සමග එමන්ට ආචාර්ය උපාධියක් තිබේ නම්, ආචාර්ය කියාද, නැති නම් මහතා හෝ මහත්මිය කියාද හැඳින්විය යුතුය.<br /><br />මේ සඳහා උදාහරණ ලෙස මා දැනට කැළණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ සේවය කරන <a href="http://soosthigune.blogspot.com/2009/12/blog-post.html">මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා</a> ව සහ රජයේ තනතුරක් දරන්නේ වුව ද ලඟදී සිට මහාචාර්ය නමින් පුවත්පත් වල හැඳින්වෙන ආචාර්ය පාතේගම ව යොදා ගත්තෙමි.<br /><br />මා මේ දෙදෙනාම පෞද්ගලිකව නොහඳුනමි. මගේ වත්මන් අනේවාසික ජීවිතයට පෙර මා ලංකාවේ වාසය කරන කාලයේ <a href="http://taboosubjects.wordpress.com/2009/04/16/576/">නලින් ද සිල්වා</a> ගේ ප්‍රසිද්ධ දේශන දෙකක් පමණ අසා ඇත්තෙමි.<br /><br />මගේ ලිපියට <a href="http://www.blogger.com/%3Ca%20href=" com="" 2010="" 03="">ලැබුණු ප්‍රතිචාර දෙකක</a> ආචාර්ය පාතේගම පිළිබඳව සඳහන් වී ඇත. මා එයට එහිම පිළිතුරු සැපයීමි. ඒ ප්‍රතිචාර කිසිවකින් මගේ තර්කය නොබිඳේ.<br /><br />කෙසේ වෙතත්, මා කරන ලද සොයා බැලීම් වලට අනුව පෙනී ගියේ ආචාර්ය පාතේගම Australia විශ්ව විද්‍යාලයකින් <a href="http://www.unisa.edu.au/iteeres/completions/2005.asp">වසර 2005 දී, එනම් මීට වසර පහකට පමණ ඉහත කාලයක ආචාර්ය උපාධිය ලබාගෙන</a> ඇති බවත්ය. ඔහු Australia වේ හෝ වෙනත් රටක මහාචාර්ය ධුරයක් දැරූ බවක් මට නම් නොපෙනුණි. උපාධිය ලබා වසර පහක් තුල එවැනි ඉහල තනතුරක් ලබා ගැනීම ප්‍රායෝගික ද නැත. එසේ ලබාගත්තේ වුවද, ඔහු ඉන් ඉවත්ව ඒමේ දී විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතියෙන් පිටත භාවිතා කිරීමට හැකි සම්මාන මහාචාර්ය පට්ටමක් ලබා ගත්තේ යැයි සීතීම නම් කිසිසේත් ම තාර්කික නොවේ.<br /><br />කවුරුන් ලිව්වේ දැයි නොදන්නා මුත්, ආචාර්ය පාතේගම ගැන ලියවුණු <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mahinda_Pathegama">අපූරු විකිපීඩියා සටහනක්</a> ඇත. ඔහු විවිධ සිංහල පුවත්පත් සමග කළ සම්මුඛ සාකච්ඡා ආදිය පිළිබඳ තොරතුරු එහි දැක්වේ. මෙම විකි යේ දක්වා නැතිවුණත්, ආචාර්ය පාතේගම ලියූ පර්යේෂණ වාර්තා කිහිපයක් පිළිබද විස්තර Australia දකුණු විශ්ව විද්‍යාලයේ ලේඛනගතව ඇත.<br /><br />මට පෙනෙන අයුරින් ආචාර්ය පාතේගම ආචාර්ය උපාධි ලාභියෙකි. එමෙන්ම දක්‍ෂයෙකි. ඒ ගැන වාදයක් නැත.<br /><br />නමුත් ඔහුගේ අළුත ලැබුණු මහාචාර්ය තනතුර නම් ලෝකයේ කිසියම් විශ්ව විද්‍යාලයක දැරූ හෝ ලැබුණු තනතුරක් නොව උපාලි හෝ සුමති පුවත්පත් සමාගම් වලින් දෙන ලද එකක් බව මට පෙනේ.<br /><br />අවසාන වශයෙන් කිවයුත්තේ, අනේවාසික මට මේ කිසි පුද්ගලයෙකු හෝ සමගමක් සමග පුද්ගලික ගැටළුවක් නොමැති බවයි.<br /><br />මීට වඩා වැදගත් ලිපියකින් නැවත හමුවෙමු.<br /><br />අනේවාසික<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(image source: http://www.impawards.com/1996/posters/nutty_professor_ver1.jpg)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-8862992566555661051?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-74096136350274451822010-03-01T23:55:00.004+10:002010-03-02T00:19:52.647+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S4vMbUq0QSI/AAAAAAAAACA/XoTh-jdtmgY/s1600-h/einstain.png"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 353px; height: 480px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S4vMbUq0QSI/AAAAAAAAACA/XoTh-jdtmgY/s320/einstain.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443669344384205090" /></a><br />මා සමග එකම පාසැලේ උසස් පෙල හැදෑරූ හොඳට වත් පොහොසත් කම් තිබූ එක්තරා ශිෂ්‍යයෙක් විය. විභාගයෙන් පසු අප දස අත විසිර ගියෙමු. වසර කිහිපයකට පසු මා ඔහු ගැන නැවත ඇසුවේ කොළඹ දකුණ පිහිටි පරිගණක තාක්‍ෂණය පිළිබඳ පාඨමාලා පවත්වන ආයතනයක අධක්‍ෂකවරයා ලෙසය. ඔහු එදා හැදින්වූයේ <span style="font-weight:bold;">ප්‍රවීන පරිගණක විද්‍යා දේශක පී.ඒ. ගුණසිංහ</span> ලෙසිනි.<br /><br />මේ පරිගණක අධ්‍යාපනය පිළිබඳව විශාල උනන්දුවක් ඇතිවෙමින් තිබුණු අවදියකි. තම ආයතන විසින් පවත්වන පාඨමාලා සඳහා සිසුන් බඳවා ගැනීමට මෙවැනි අධ්‍යක්‍ෂකවරුන් යොදා ගත්තේ ශිෂ්‍යත්ව නම්වූ "ඇම" ය.<br /><br />පරිගණක තාක්‍ෂණය පිළිබඳ පාඨමාලාවක් සඳහා ශිෂ්‍යත්ව දහසක් දෙන බව පවසමින් ඔව්හූ මහා පරිමාණ ප්‍රචාරක දැන්වීම් ඉරිදා පුවත්පත් වල පල කරති. ඇතැම් විට රූපවාහිනියේ ද දැන්වීම් ප්‍රචාරය වේ. මෙවැනි රූපවාහිනී දැන්වීම් වල එක් විශේෂත්වයක් වූයේ ඒවා, සිංහල ප්‍රවෘත්ති අවසාන වූ වහාම ඇරඹී තිරයේ පහල සිට උඩට දිවයන වදන් පේලිවලින් සහ කටහඬින් පමණක් යුක්ත වූ එක්තරා ආකාරයක නිළ ප්‍රකාශන මෙන් දිස්වූ ඒවා වීමයි. ශිෂ්‍යත්වයක් දිනා ගැනීම සඳහා තරග විභාගයකට පෙනී සිටිය යුතුය. ඒ සඳහා විභාග ගාස්තුවක් අය කෙරේ.<br /><br />මේ ව්‍යාපාර ආකෘතිය අනුව, පෙර කී විභාග ගාස්තුවෙන් ප්‍රචාරණ වියදම් ද, විභාග වියදම් ද ආවරණය වේ. ලැබෙන දස දහස් ගණන් අයැදුම් පත් ගැන සිතන කල, තවත් මුදල් ඉතිරිවෙනු ඇතැයි ද සිතිය හැක. පාඨමාලා ගාස්තු සකසා ඇත්තේ, කීප දෙනෙකුට 100% ශිෂ්‍යත්ව ද, තවත් ටික දෙනෙකුට 50% ශිෂ්‍යත්ව ද, තවත් කොටසකට 25% ශිෂ්‍යත්ව ද දුන් පසු ලැබෙන පාඨමාලා ගාස්තුවලින් ආයතනය පවත්වාගෙන යා හැකි වන පරිදිය.<br /><br />මාස හයෙන් හයට මෙලෙස අළුත් පාඨමාලා ඇරඹේ. ඒ සඳහා ශිෂ්‍යත්ව ද ප්‍රදානය කෙරේ. ඒ උත්සව වලට සහභාගී වන්නේ ප්‍රදේශයේ ආණ්ඩු පක්‍ෂ දේශපාලකයාය. ව්‍යාපාරයේ දිනෙන් දින සරුවේ.<br /><br />වසරක් පමණ ගතවිය. එක් දිනක් ඉරිදා පුවත් පතක පලවූ දැන්වීමක මා දුටුවේ මගේ පාසැල් සගයා ප්‍රවීන පරිගණක විද්‍යා දේශක පී.ඒ. ගුණසිංහ ඒ වන විට <span style="font-weight:bold;">ආචාර්ය පී.ඒ. ගුණසිංහ</span> වී ඇති බවයි.<br /><br />ඔහුගේ ව්‍යාපාරය ජයෙන් ජයටම පත්වී තිබුණි. දැන්වීම්වල ප්‍රමාණයෙන් ද ඒවායේ පලවී තිබු ඡායාරූප වල ඔහුගේ ප්‍රමාණයෙන් ද ඒ බව පැහැදිලිවිය.<br /><br />ගතවූයේ තවත් මාස කිහිපයකි. මගේ මිතුරා එක්වරම <span style="font-weight:bold;">මහාචාර්ය පී.ඒ. ගුණසිංහ</span> වී තිබෙනු ඔහු ගේ ආයතනය විසින් පල කර තිබූ දැන්වීමකින් දුටුයෙමි. දැන්වීම් අතිරේකයේ මහාචාර්යතුමා සමග කරන ලද සම්මුඛ පරීක්‍ෂණයක් ද විය.<br /><br />මේ ආකාරයෙන් නම් මටත් අද හෙටම මහාචාර්ය ලංකාපුත්‍ර වීමට හැක!<br /><br />මේ ලිපිය කියවන ඔබ බොහෝ දෙනෙක් දන්නා පරිදි ආචාර්ය උපාධියක් යනු විශ්ව විද්‍යාලයකින් පිරිනමනු ලබන ඉහලම උපාධියකි. මේ උපාධිය සඳහා ලියාපදිංචි විය යුතුය. උපදේශක ආචාර්යවරයෙකු යටතේ නිසි පරීක්‍ෂණ කළ යුතුය. ඒ ආශ්‍රයෙන් ලියන ලද පර්යේෂණ පත්‍රිකා ප්‍රධාන පෙලේ ජර්නල් වල පලවිය යුතුය. අවසානයේ ආචාර්ය උපාධි නිබන්ධනයක් ලියා එය බාහිර පරීක්‍ෂකයින් දෙදෙනෙකු පමණ අනුමත කළ පසු විශ්ව විද්‍යාලීය පරීක්‍ෂකයින් හමුවේ දේශණයක් පවත්වා එයින් ද සමත්විය යුතුය. මෙය අඩු වශයෙන් තුන්වසරක් ගතවෙන අති දුෂ්කර ක්‍රියාවලියකි.<br /><br />සමහර විශ්ව විද්‍යාලවලින් මෙයට අමතරව සිවිල් සමාජයේ විවිධ පුද්ගලයින්ට සම්මාන ආචාර්ය උපාධිද පිරිනැමේ. අප දන්නා දේශපාලකයින් කිහිප දෙනෙකුට තියෙන්නේ මේ ආකාරයේ උපාධි වේ.<br /><br />එසේ, ආචාර්ය උපාධියක් ලබාගත්තද, මහාචාර්යවරයෙකු වීම නම් ඉගෙනුමෙන් පමණක් කළ නොහැක. මක්නිසාද යත්, මහාචාර්ය තනතුරක් යනු සෑම විටකම පාහේ විශ්ව විද්‍යාලයක තනතුරක් බවයි. මහාචාර්ය තනතුරක් ලබාගැනීම සඳහා ආචාර්ය උපාධියක් අවශ්‍ය නැත. එසේම, විශ්ව විද්‍යාලයක සේවය කළ ද මහාචාර්ය තනතුර නොලබා සේවයෙන් විශ්‍රාම යන්නෝ ද සිටිති.<br /><br />විශ්ව විද්‍යාලයක සේවය නොකරණ අයෙකුට මහාචාර්යකමක් ලැබෙතොත් එය සම්මාන මහාචාර්ය කමකි. මා දන්නා අයුරින් ඒවාද සම්මාන ආචාර්ය උපාධි මෙන් ප්‍රදානය කෙරෙන ඒවා නොව බොහෝවිට විශ්ව විද්‍යාලයක සේවයේ නියුතුව සිටි ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්යවරයෙකු සේවයෙන් විශ්‍රාම යන විට පුදනු ලබන සම්මානයකි.<br /><br />එලෙස සම්මාන මහාචාර්යකමකින් පුදනු නොලැබූ විශ්ව විද්‍යාලයක සේවයේ නියුතුව සිටි මහාචාර්යවරයෙකු හෝ මහාචාර්යවරියක සේවයෙන් විශ්‍රාම ගිය පසු ඔහුට හෝ ඇයට ආචාර්ය උපාධියක් ඇත්නම් හැඳින්විය යුත්තේ ආචාර්ය කියාය. ඔහුට හෝ ඇයට ආචාර්ය උපාධියක් නැත්නම් හැඳින්විය යුත්තේ මහතා හෝ මහත්මිය කියාය.<br /><br />උදාහරණයක් ලෙස, කැළණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ මහාචාර්ය තනතුරක් හොබවන නලින් ද සිල්වා, සේවයෙන් විශ්‍රාම ගිය පසු, ඒ වන විට ඔහුට සම්මාන මහාචාර්යකමක් ලැබී නොතිබුණොත්, ඔහුට ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා ලෙස ඇමතීම නිවරදි වේ. ඒ ඔහු ආචාර්ය උපාධියක් දරන්නෙකු නිසාය.<br /><br />එසේම, මා එම විශ්ව විද්‍යාලයේ සේවයට බැඳී කවදා හෝ මහාචාර්යවරයෙකු ලෙස සේවය කර විශ්‍රාම ගිය පසු, ඒ වන විට මට සම්මාන මහාචාර්යකමක් ලැබී නොතිබුණොත්, තවදුරටත් මා මහාචාර්ය ලංකාපුත්‍ර ලෙස ඇමතීම නොකටයුතුය. මා මහාචාර්ය ලංකාපුත්‍ර වශයෙන් සිට ලංකාපුත්‍ර මහතා බවට පත්වෙමි.<br /><br />මා මුලින් සඳහන් කළ කතාවෙන්ද කියවුනු පරිදි, අපේ සමහර ඇත්තෝ මේ ආචාර්ය, මහාචාර්ය තනතුරු වලට දක්වන්නේ ඉමහත් කෑදරකමකි.<br /><br />පසුගිය දවසක වරායේ අධිකාරියේ ලොක්කෙකු තම තනතුර සඳහා ඉදිරිපත් කළ <a href="http://www.lankanewsweb.com/news/EN_2009_08_21_005.html">ආචාර්ය උපාධිය පිළිබඳ විශාල සැකයක්</a> ඇති බව <a href="http://www.lankanewsweb.com/news/EN_2009_08_21_005.html">පාර්ලිමේන්තු කාරක සභාවේදී පැන නැගී ඇත</a>.<br /><br />ඒ සමගම,<a href="http://www.divaina.com/2010/02/28/scholast01.html"> මෙන්න මේ ප්‍රවෘත්තියේ සඳහන් මහාචාර්යවරයා</a> කුමන විශ්ව විද්‍යාලයක මහාචාර්ය තනතුරක් දරන්නේ ද යන්නද මට සිතාගත නොහැක.<br /><br />අනේවාසික ලංකාපුත්‍ර<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(image source: http://lealidellafarfalla.files.wordpress.com/2008/09/einstain.png?w=317&amp;h=431)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-7409613635027445182?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-65047836789715651792010-02-20T10:52:00.008+10:002010-02-20T14:34:01.800+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S38zokuCPPI/AAAAAAAAAB4/5Xr462PBsK0/s1600-h/dogshit.gif"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 436px; height: 447px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S38zokuCPPI/AAAAAAAAAB4/5Xr462PBsK0/s320/dogshit.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440123647031393522" /></a><br />මා දන්නා තරමට ලංකාවේ බල්ලන් වර්ග දෙකකි. එකක් රට බල්ලන් ය. අනික වල් බල්ලන් ය. රට බල්ලන් බොහෝ විට ඇල්ශේෂන් වර්ගයේ එවුන් නිසා වල් බල්ලන් වල්ශේෂන් කියා ද හැඳින්වේ.<br /><br />රට බල්ලන් වෙසෙන්නේ යමක් කමක් ඇති හැකි අයගේ නිවෙස්වල ය. උන් හුරතලයට සැපට හැදෙති. වෙලාවට කෑම, බීම ලැබේ. අසනීප වූ විට, අඩු තරමෙන් ත්‍රී විලරයකින් හෝ ගොස් දොස්තර හමුවී බෙහෙත් හේත් ලබා ගැනීමට පින් ලබා ඇත.<br /><br />වල් බල්ලෝ බොහොමයක් ද නිවාසවලට අනුයුක්ත වූවෝ වෙති. නමුත් වැඩිපුර වාසය ගෙයින් පිට ය. උන් සමහරු ඉන්ජෙක්ෂන් ද ලබා ඇත. ඒ උන්ට අනුකම්පාවකට නොව අපේ බලු භීතිය නිසා දුන් බෙහෙත් ය.<br /><br />මා වෙසෙන රටේ නම් ඇල්ශේෂන් මෙන්ම, පොමනේරියන්, පූඩ්ල්, කූගීස්, ඩැල්මේෂියන්, බුල් ටෙරියර්, ලැබඩෝර් යනාදී බලු ප්‍රභේද රාශියකි. උන් හැදීමට ලයිසොම් බල කඩදාසි ලබා ගත යුතුය. උන් ට විශේෂ කෑම ජාති තිබේ. (දැන් මේවා ලංකාවේ සුපිරි මාර්කැට්ටුවල ද විකිණීමට ඇත.) ඉස්පිරිතාල ද, දිවා-රෑ සුරුකුම් මධ්‍යස්ථානද, සුභසාධක ආයතන ද තිබේ.<br /><br />මෙහි වෙසෙන බල්ලෝ කාර්වලින් ගමන් බිමන් යනවා මිසක පාර තොටේ දඩාවතේ යාමක් දකින්නට නැත. දවසේ වැඩිහරියක් තම දේපල ආරක්‍ෂා කරගෙන සිටිති. යම් හෙයකින් බල්ලෙක් පාරේ ඔබ මොබ සරනු දුටුවහොත් ඒ අතරමං වූ එකෙකි. උපන්තේකට හතර පයින් හෙයින් පිටත ගොස් නැති මුංට ආපසු තම නිවස කරා ඒමේ ඉව නැත.<br /><br />එවැනි අතරමං වූ බල්ලන් ගේ කරපටියේ එල්ලා ඇති නාම ඵලකය මගින් උගේ අයිතිකරුගේ නම සහ දුරකතන අංකය සොයාගත හැකි වෙනු ඇත. මේ නාම ඵලක "ඩෝග් ටැග්" යනුවෙන් හැඳින්වේ. ඇමරිකන් සොල්දාදුවන් තම කර පලඳන අනන්‍යතා ඵලකය ද හැඳින්වෙන්නේ "ඩෝග් ටැග්" නමිනි. මෙය දිරාපත් නොවන අමුද්‍රව්‍ය වලින් නිම කර ඇති නිසා, යුද්ධයේ දී මළ සොල්දාදුවන් ගේ සිරුරු කෙදිනක හෝ හඳුණාගත හැකිවේ.<br /><br />මේ වන විට සරල "ඩෝග් ටැග්" වලින් ඔබ්ඔට ගොස් ඇති බල්ලෝ ඒ වෙනුවට ක්‍ෂුද්‍ර චිපයක් (micro-chip) සිරුර තුල පලඳිති. එහි ඇති දත්ත ජාතික බලු දත්ත ගබඩාව හා සසඳා අයාලේ යන බල්ලන්ගේ අයිතිකරුවන් සොයා ගත හැක. ජී.පී.එස්. (GPS) ආධාරයෙන් ආපසු තම නිවස සොයාගන්නා ආකාරයද බල්ලන්ට කියා දෙන කාලය වැඩි ඈතක නැති බව සිතිය හැක.<br /><br />මේ රටේ බලු ලයිසොම සහිතව හදන බල්ලන් බොහෝ ප්‍රදේශවල අයිතිකරුවන් සමග පිටත පා ගමනින් යනවා නම් ගෙන යා යුතුවන්නේ රැහන් පොට සහිතවය. සමහර උද්‍යාන වල දී පමණක් උන්ට ව්‍යායාමයට දිවීම සඳහා රැහැන් පටින් මුදාහළ හැකිවේ.<br /><br />මේ සේරමටත් වඩා වැදගත් කරුණ මෙයයි. මෙලෙස පා ගමනින් තම බල්ලා ද රැගෙන යන අයිතිකරුවන් ට, තම බල්ලා මල පහ කළ හොත් එය සුද්ද පවිත්‍ර කිරීමට සිදුවේ. නැතිනම් දඩය. <br /><br />එසේ වුවද, "චූ කිරීම" සම්බන්ධයෙන් නම් මේ නීතිය අදාල නොවේ.<br /><br />ඉහත කරුණු සලකා බලන කල, සුව පහසුකම් සහ සමාජ තත්වය අතින් මේ රටේ සියළුම බල්ලන් ඉතා ඉහල ජීවිත ගතකරනවා යැයි සිතිය හැකිය.<br /><br />නමුත් මට නම් සිතෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ බල්ලන් බහුතරය අඩු තරමේ එක දෙයකින් මෙරට බල්ලන්ට වඩා පින් කර ඇති බවයි.<br /><br />ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව බහුතරයක් ලංකා බල්ලන්ට තමන් රිසි පරිදි "කක්කා කිරීමට" ඇති ඉඩ නිසාය. මහපාරේ, තණ බිස්සේ, මිදුලේ, වැලි ගොඩේ, ගං ඉවුරේ, අඩිපාරේ යනාදී මෙකී නොකී ඕනැම තැනක තම ශරීර කෘතය කිරීමට ශ්‍රී ලංකා බල්ලන්ට කාගෙන් වත් අවසර ඕනෑ නැත.<br /><br />මේ සියළු කරුණු මා පැවසුවේ මේ සම්බන්ධයෙන් මගේ පහත නිගමනය ඔබට පවසන්නටයි.<br /><br />පාරේ ඇවිදින විට පයට බලු බෙට්ටක් පෑගීමේ සම්භාවිතාවය මා ඉපදී හැදී වැඩුණු ශ්‍රී ලංකාවට වඩා, අද මා වාසය කරන රටේ ඉතා අඩුය.<br /><br />වෛද්‍ය උපදෙස් මත ව්‍යායාමය පිණිස දිනකට පැය බාගයක් පමණ දැන් වසර ගණනාවක සිට ඇවිදින මා ඉතා කලාතුරකින් බලු බෙටි දැක ඇති වුවද, අද දක්වාම බලු බේට්ටක් මත වැරදීමකින් හෝ පය තබා නැත.<br /><br />ශ්‍රී ලංකාවේ සිටියදී නම් පෑගුණු බලු බෙටි එමට බව කිව යුතුමය.<br /><br />අනේවාසික<br /><br />ප/ලිඃ<br />බලු බෙටි මෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන් තැන තැන ගොම්බෙටි ද මේ රටේ දක්නට නොමැත. <br /><br />ඒ සියළුම හරක් ගාල් කර ඇති නිසාය.<br /><br />එය එසේ වීමුත් දේශපාලකයින් ගේ බුල්ෂිට් (Bullshit) වලින් නම් එරට මෙන්ම මෙරට ද අඩුවක් නැති බව කිව යුතුය.<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">(image source: http://www.pastymuncher.co.uk/blog/wp-content/uploads/2008/10/no-dog-shit.gif)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-6504783678971565179?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-18191423313844198512010-02-15T17:25:00.006+10:002010-02-18T10:47:31.077+10:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S3j56nRxvUI/AAAAAAAAABw/Qla_qpO347s/s1600-h/HowRU.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438371335421148482" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 345px; CURSOR: hand; HEIGHT: 480px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S3j56nRxvUI/AAAAAAAAABw/Qla_qpO347s/s320/HowRU.bmp" border="0" /></a><br />කිසිම ගෞරව කිරීමක් තුන් සිතකවත් නැතිව, සිංහල අප විවිධ පුද්ගලයින්ට ලිපි ලිවීමේදී සහ මෑතක සිට ආමන්ත්‍රණයේ දී පවා "තුමා" යන පසුවදන යොදා ගැනීම සිංහල භාෂාවේ ඇති අති සදාචාර සම්පන්න බවකට වඩා යටින් එකක් තියාගෙන උඩින් වෙනකක් පෙන්නීමේ දීන කමක් බව කියා <a href="http://anewasika.blogspot.com/2010/02/blog-post_12.html">මා මින් පෙර ලියූවෙමි</a>. මේ <a href="http://anewasika.blogspot.com/2010/02/blog-post_09.html">එක් ලිපියකට </a>සිය අදහස් එක්කළ ග්‍රේ විසින් අපරදිග රටවල ඇති Please සහ Thank you යන වචන භාවිතයේ ඇති සුලභකම අනුසාරයෙන් සිය අදහස් දක්වා තිබුණි.<br /><br />මා පසුගිය ලිපියේ සඳහන් කළ පරිදි අද මේ වෑයම ඒ පිළිබඳ මගේ අනේවාසික අත්දැකීම් සහ අදහස් දැක්වීමයි.<br /><br />මේ සති අන්තයේ නිවසට අවශ්‍ය කෑම බීම ඇතුළු පාරිභෝගික භාණ්ඩ මිළට ගැනීම සඳහා මා වාසය කරන නියම් ගමේ පිහිටි ගෙදර යන ගමන් වර්ගයේ කඩයට ගොස් බඩු මුට්ටු ට්‍රොලියකට පටවා ගෙන කවුන්ටරයට ගිය විට ඇතිවුණු දෙබස මෙන්න මේ ආකාරයේ විය.<br /><br />සේවකයාඃ හව් ආ යූ?<br /><br />මමඃ ගුඩ්. තෑන්ක්ස්. හව් ආ යූ?<br /><br />සේවකයාඃ ගුඩ්. තෑන්ක්ස්.<br /><br />ඉනික්බිති සේවකයා මගේ බඩු භාණ්ඩ එකිනෙක ස්කෑන් කරමින් ඒවායේ මිල පරිගනකයට ඇතුලත් කර අවසානයේ එකතුව මට දැන්වූයේය.<br /><br />මම ක්‍රෙඩිට් කාඩ් (ණයවර පත) එහි වූ යන්ත්‍රයේ ස්කෑන් කළෙමි.<br /><br />සේවකයාඃ එනි කෑෂ් අවුට්?<br /><br />මමඃ නෝ තෑන්ක්ස්.<br /><br />සේවකයාඃ කැන් අයි හෑව් යුවර් සිග්නේචර් ප්ලීස්?<br /><br />ඔහු මුද්‍රිත කොලයක් මට ලබා දුනි. මම එහි අත්සන් කළෙමි.<br /><br />සේවකයාඃ තෑන්ක්ස්.<br /><br />මමඃ තෑන්ක්ස්.<br /><br />සේවකයාඃ හියර්ස් යුවර් බිල්.<br /><br />මමඃ තෑන්ක්ස්.<br /><br />සේවකයාඃ හෑව් එ නයිස් ඩේ.<br /><br />මමඃ තෑන්ක්ස්. යූ ටූ හෑව් එ නයිස් ඩේ.<br /><br />සේවකයාඃ බායි!<br /><br />මමඃ බයි බායි!<br /><br />කොයි කඩයට ගියත් පෙර සඳහන් චර්යානුගත සංවාදයේ නිරත වීමට මේ නොරටේ දී අපට සිදුවේ. ඇතැම් විට සංක්‍රමණිකයෙකු විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන වෙළඳහලක දී නම් තත්වය මදක් වෙනස් විය හැක.<br /><br />මේ ලංකාවේ සිටියදී අප සහභාගී නොවූ ක්‍රියාවලියකි. එදා අවුරුදු පහළොවකට පෙර "ගෙදර යන ගමං" යන්නට මට තිබුනේ නුගේගොඩ සතොස, බොරුල්ල මාරකැට්ටුව වැනි තැන්ය. නිතර ගොස් හොඳට අඳුණන එළවළු වෙළෙන්දෙකු සමග හැර "ගිහින් එන්නම්!" යන වචන දෙක පවා භාවිතා නොවිනි.<br /><br />අද මා වෙසෙන රටේ දී අත්විඳින ආකාරයේ Please සහ Thank you භාවිතයක් නම් "ආයිබෝවන්" කියා අප පිළිගන්නා ගෙදර යන ගමං කඩ වල වුවද අද පවා නැත.<br /><br />සංක්‍රමණික ජීවිතයේ මුල් කාලයේ දී මේ ආචාරශීලී චර්යාව සහ අති බහුල Please සහ Thank you වදන් භාවිතය අපට එක්තරා ආකාරයට හිසරදයක් විය. කීප දෙනෙකුම ප්‍රතිචාර දක්වා තිබුණා සේ, මේ ආචාර්යශීලීත්වය හුදෙක් කරනවාට කරනවා විනා How are you? කියා අසන්නේ ඇත්තටම දුක සැප දැන ගැනීමට නොවන බව සත්‍යයකි. (එලෙස සලකා බලන කල, අප ආයිබෝං කියා කියන්නේ ද ඇත්තටම දීර්ඝායුෂ පතා නොවේ).<br /><br />මුල් කාලයේ එසේ වුවත් දැන් නම් මා වසර ගණනාවක්ම නොරට දිවිය ගත කර ඇති නිසා, එලෙස Please සහ Thank you නැත්තං එය අඩුවක් හෝ නොසැලකීමක් ලෙසද හැඟේ.<br /><br />Please සහ Thank you යන වචන දෙක සඳහා සිංහලෙන් අපි පාවිච්චි කරන කරුණාකර සහ ස්තුතියි යන වචන දෙක මට හැඟෙන පරිදි ස්වාභාවික සිංහල වචන නොව, ඉංගිරිසි භාෂාවේ Please සහ Thank you භාවිතය ගැන සිතා වාත්තුකර සාදාගත් වචන වේ.<br /><br />ලිඛිත ලේඛණ වලදී හෝ මහජනයා ඇමතීමේදී හැර මේ ස්තුතියි සහ කරුණාකර වචන භාවිතයේ නුහුරු නුපුරුදු කමක් අපි බොහෝ දෙනෙකුට දැනෙන්නේ ඒ නිසාය.<br /><br />කරුණාකර සහ ස්තුතියි වචන වලට වඩා Please සහ Thank you යැයි පැවසීම අපට ලේසියෙන්ම කළ හැකිව ඇත්තේ ද එනිසාම ය.<br /><br />"තුමා" යන විශේෂණ පදය යෙදීම ගැන මා ලියූ අදහස් ගැන කෙසේ වෙතත් ස්තුතියි සහ කරුණාකර වදන් පිළිබඳව මගේ අදහස් සමග වැඩි දෙනෙක් එකඟ වෙනු ඇතැයි සිතමි.<br /><br />නැවත අනේවාසික සිතුවිලි සමගින් හමුවෙමු.<br /><br />අනේවාසික ලංකාපුත්‍ර<br /><a href="mailto:anewasika@gmail.com">anewasika@gmail.com</a><br /><br /><span style="font-size:85%;">(image source: http://i107.photobucket.com/albums/m282/pure100/com2/how-are-you/009.gif)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-1819142331384419851?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-7071356655195213822010-02-12T23:58:00.006+10:002010-02-13T00:11:46.750+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S3VhbW5iDHI/AAAAAAAAABo/Wzz3O7rstwE/s1600-h/Whois16.gif"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 236px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S3VhbW5iDHI/AAAAAAAAABo/Wzz3O7rstwE/s320/Whois16.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437359247750990962" /></a><br /><a href="http://anewasika.blogspot.com/2010/02/blog-post_09.html">සිංහල භාෂාව සහ සදාචාර-සම්පන්නබව</a> යන මැයෙන් මා දින කිහිපයකට ඉහත ලියූ ලිපියට ලැබුනු පාඨක ප්‍රතිචාරවලට මුලින්ම පිලිතුරු සපයා එයට අමතරව මේ මාතෘකාව ගැනම මගේ අනේවාසික අදහස් වලින් තවත් බිඳක් ලියා දැක්වීම අද මගේ අරමුණයි.<br /><br />මුලින් ම කිව යුත්තේ, මා ආයතන ප්‍රධානියාට ලියූ <a href="http://anewasika.blogspot.com/2010/02/blog-post_09.html">ඒ ලිපිය</a> සභාපතිතුමා යනුවෙන් යොදා සැකසූ බවය. නමුත් එය ද සුපුරුදු ලෙස පිරිස් කලමණාකරණ අංශයේ හමස් පෙට්ටියට යොමුවුනු අතර, මගේ වැටුප් විෂමතාවයට නිවරදි විසඳුම ලැබුනේ තවත් වසරක් පමණ ගතවීමෙන් පසුවය.<br /><br />පසුගිය ලිපියේදී –ඉංගිරියෙන් එන චෙයාමන් යන්න අප සිංහලෙන් ලියන විට සභාපතිතුමා යනුවෙන් ලියන්නේ අපේ දීනකම නිසා යැයි සැක පහල කළෙමි. මා ලියූ පරිදි, –ඒ එකම පුද්ගලයා ගැනම කෙරෙන වෙනත් සඳහන් වලදී මේ "තුමා" යෙදුම නොයෙදීමෙන් මෙය තහවුරු වේ. එනම් මේ අනවශ්‍ය පරිදි කෙරෙන මහා ගෞරවය සෑබෑ එකක් නොව මතුපිටින් පමණක් කෙරෙන එකක් බවයි. එය අවංක කමක් හෝ සදාචාරසම්පන්න බවක් හෝ නොව තම නිසි අදහස් එළිපිට නොකියා සඟවාගෙන සිටින දීන කමයි.<br /><br />මේ දීන කම ලිඛිත භාෂාවට පමණක් සීමා වූවක් ද නොවේ. මුහුණට මුහුණ කෙරෙන කතාවලදී ද මෙය අනිවාර්්‍යයෙන්ම ප්‍රදර්ශනය වේ.<br /><br />එදා මා ලංකාවෙන් නැව් නැගි 1995 වසරේ දී මෙන් නොව තත්කාලීන ලංකා සමාජයේ මේ දීන ගතිය ගුජුප්සාජනක තත්වයට පැමිණ ඇත.<br /><br />එනම්, දැන් ලංකාවේ හැමතැනකම පාහේ අවශ්‍යතැන නැති තැන නොබලා "ඔබතුමා" යනුවෙන් එකිනෙකා ට ආමන්ත්‍රණය කරගැනීමයි.<br /><br />මෙය ඇරඹෙන්නට ඇත්තේ කෙලෙසදැයි මම හරියටම නොදනිමි. නමුත්, සජීවී රූපවාහිනී දේශපාලන වාද වලින් පටන් ගෙන, ඒ හරහා අසන නරඹන අයව හැඳින්වීමට මේ වචනය යොදා ගැනීම තුලින් එය ප්‍රචලිත වන්නට ඇතැයි සිතමි.<br /><br />සැබෑවටම ගරුසරුවක් නොමැතිව මෙලෙස මූණිච්චාවට ඔබතුමා යන ගෞරව පදයෙන් ආමන්ත්‍රණය කිරීම තරම් විහිළුවක් තවත් තිබේද? එයින් සෑබෑවටම ගෞරව කළ යුත්තන්ට වෙන්නේ නිගරුවක් නොවේද? මෙය මා දකින දීන කමකි.<br /><br />පසුව ලිවීමට මා සිතා සිටි එක් කරුණක් ගැන මේ <a href="http://anewasika.blogspot.com/2010/02/blog-post_09.html">ලිපියේ මුල් කොටසට</a> සිය අදහස් දැක්වූ ග්‍රේ විසින් සඳහන් කර ඇත. එනම් අපරදිග රටවල ඇති යන වචන භාවිතයේ ඇති සුලභ කමයි.<br /><br />මේ ගැන මා තව දින දෙක තුනකින් ලියන්නට අදහස් කරමි.<br /><br />අනේවාසික <br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(image source: http://web.tiscali.it/fabioracco2/images/Whois16.gif)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-707135665519521382?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-23208467954904608462010-02-09T23:35:00.006+10:002010-02-09T23:54:23.964+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S3FoJZIMqiI/AAAAAAAAABg/VlHrWIx4HCQ/s1600-h/andrewk-letter-l.jpg"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 406px; height: 480px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S3FoJZIMqiI/AAAAAAAAABg/VlHrWIx4HCQ/s320/andrewk-letter-l.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436240735786281506" /></a><br />මා ලංකාවේ සේවයේ නියුක්තව සිටි කාලයේ මගේ වේතනයේ විෂමතාවයක් ගැන ආයතන ප්‍රධානියාට ලිපියක් ලියූවෙමි.<br /><br />කාර්යාල ක්‍රියාපටිපාටියට අනුව මගේ ලිපිය මා සේවය කළ අංශය බාර උප කලමනාකරු හරහා මහ කලමනාකරුට ද, එතැනින් ආයතන ප්‍රධානියාට ද යැවීමට සිදුවේ.<br /><br />එම පටිපාටියම අනුව, ආයතන ප්‍රධානියා ඒ ලිපියේ සටහනක් කර එය පිරිස් කලමනාකරු වෙතට යවයි.<br /><br />මුල් ලිපියට සතුටුදායක පිලිතුරක් නොලැබීම නිසා නැවත නැවත එලෙසම ලිපි ලියා යවන්නට සිදුවිය. ඒ හැම ලිපියක්ම පිරිස් කලමනාකරු ගේ හමස් පෙට්ටියේ නතර විය.<br /><br />මේ ලිපි සියල්ලම මා ලියුවේ ඉංගිරිසියෙනි. ලංකාවේ එක් රාජ්‍ය භාෂාවක් සිංහල වූවද, මා සේවය කළ රාජ්‍ය ආයතන ද්විත්වයේම, මගේ මට්ටමෙන් ඉහලට සියළු වැඩ කටයුතු, එනම්, ලිපි, චක්‍රලේඛණ, ව්‍යාපෘති වාර්තා, රැස්වීම් සහ ඒවායේ වාර්තා යනාදී සියල්ලම කෙරුණේ ඉංගිරිසියෙන් බව ද කිව යුතුය.<br /><br />එකම කරුණ ගැන ලිපි තුන හතරක්ම ලියා විසඳුමක් නොලද කල්හි මම ඊලඟ ලිපිය සිංහලෙන් ලිවීමට සිතුවෙමි.<br /><br />ලිපි ශීර්ෂයේ අඩංගුවන, ලිපිනය, දාතම සහ නම් ආදිය ලියා, ආමන්ත්‍රණය ලියන්නට යෑමේදී මට නොසිතූ විරූ ගැටළුවක මුහුණ දෙන්නට සිදුවිය.<br /><br />මා වෙනදා ආයතන ප්‍රධානියා අමතන්නේ Dear Chairman කියාය. අද සිංහලෙන් එය "ප්‍රිය සභාපතිතුමනි" කියා ලියවුණි.<br /><br />මගේ ගැටළුව වූයේ, මෙහි එන "තුමනි" යන්න ආවේ කොහෙන්ද යන්නයි!<br /><br />එය ඉංගිරිසි ලිපිවල නොතිබුණකි.<br /><br />ඒ වාගේම මේ ලිපියේ සිංහලෙන් ප්‍රිය සභාපති කියා විතරක් ලිවුයේ නම් එය නොගැලපෙනවා පමණක් නොව, අපහාස කිරිමක් ලෙස වුවද කෙනෙකුට තර්ක කළ හැක.<br /><br />නමුත් ඉංගිරිසියෙන් යනුවෙන් Dear Chairman ඇමතීමේ කිසිදු අඩුපාඩුවක්, අපහාසයක් හෝ තත්වයෙන් බාලගතියක් හෝ නැත.<br /><br />ඉංගිරිසි Teacher යන්න ගුරුතුමා වන්නේත්, Principal යන්න විදුහල්පති තුමා වන්නේත්, Doctor යන්න දොස්තර මහත්තයා වන්නේත් එලෙසමය.<br /><br />සිංහල භාෂාව භාවිතයේ දී මෙලෙස අනිවාර්යෙන්ම ගරු සැලකිලි දැක්වීමට සිදුවීම, අපේ භාෂාවේ ඇති උතුම් ලක්‍ෂණයක් යැයිද, එයින් සිංහල ජනතාවගේ අති විශිෂ්ඨ වූ සදාචාර සම්පන්න බව ඉස්මතුවෙන්නේ යැයිද හිස් මුදුණින් පිළිගන්නට අප සූදානම්ය.<br /><br />නමුත්, මේ ලිපිය කියවන්නන්ගෙන් කොටසකගේ ලේ කෝප වීමටද, තවත් කොටසකගේ සිතුවිලි ක්‍රියාවලිය උත්තේජනය වීමටද ඉඩ ඇති වුවද මා මෙහිදී පවසන්නේ එලෙස "තුමා", "මහත්තයා" යනාදී වචන අපට භාවිත කිරීමට සිදුවන්නේ අපේ සමාජය තුල ඇති දීන බව, එනිසාම භාෂාව තුලටද කා වැද්දී සිංහල භාෂාවේ අති විශාල දුර්වලතාවයක් ඇතිවී ඇති බවය.<br /><br />ඇමෙරිකාවේ Mr President ලංකාවේදී මුලින් අතිගරු ජනාධිපති උතුමාණෝ වූයේද, පසුව ශ්‍රීමත් ජනාධිපතිතුමා වූයේ ද අද වුවද අතිගරු ජනාධිපතිතුමා වන්නේද මේ දීන කමේම පිළිබිඹුවක් ලෙසිනි.<br /><br />ඒ තර්කය ඔප්පු කිරීමට තවත් සාධකයක් වන්නේ, එලෙස ලිපි ලිවීමේදී සහ ආමන්ත්‍රණයේ දී අප ආචාරශීලි සහ සදාචාර සම්පන්න වූවද, අදාල පුද්ගලයින් නොමැති තැන ඔවුන්ට සිතූ සිතූ හැටියට කටේ දිවේ නොගෑවී අපහාස කිරීමට ඒ භාෂාවම අපිට යොදාගත හැකිවීමයි.<br /><br />ගුරුතුමා ගුරා වන්නේත්, විදුහල්පතිතුමා පිනා වන්නේත්, දොස්තර මහත්තයා දොස්තරයා වන්නේත් ඒ අනුවය.<br /><br />ඔබේ අදහස් දන්වන්න.<br /><br />මේ ලිපියේ දෙවන කොටස තව දින දෙකකින් බලාපොරොත්තුවන්න.<br /><br />අනේවාසික<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(image source: http://www.bowdoin.edu/isle/2009-spring-program/images/gettingtherephotos/learning-sinhala/andrewk-letter-l.jpg)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-2320846795490460846?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-11003730991668152702010-02-08T00:35:00.005+10:002010-02-08T00:45:43.148+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S27Rw-_Zp0I/AAAAAAAAABY/DDmCBP2h1CA/s1600-h/thank_you.jpg"><img style="float:center; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 480px; height: 321px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S27Rw-_Zp0I/AAAAAAAAABY/DDmCBP2h1CA/s320/thank_you.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435512439755614018" /></a><br />මා පසුගිය සතියේ ලියා පල කළ "<a href="http://anewasika.blogspot.com/2010/02/blog-post.html">ධර්ම දූත සේවය හොඳ නං මිෂනාරි වැඩ නරක ඇයි?</a>" ලිපිය සඳහා ප්‍රතිචාර 16 ක් ලැබිණ. මේවායින් බොහෙමයක් මා එම ලිපියේ දැක්වූ අදහස් හා එකඟ වූ ඒවා වුනු අතර කිහිපයක් මධ්‍යස්ධව කෙටියෙන් ද, තවත් සමහරු මගේ අදහස් වල අඩුපාඩු කම් කියා දීර්ඝව ද කරුණු දක්වා ඇත.<br /><br />මගේ මේ අනේවාසික බ්ලොග් අඩවියේ අරමුණ වූයේ ද මෙවැනි සංවාදයක් ඇති කිරීමයි. ඒ හැම දෙනාටම මගේ ස්තුතිය මෙයින් පිරි නමමි.<br /><br />මගේ ඉහත ලිපියේ මූලික තර්කය වූයේ කැමති ආගමක් ඇදහීම යනු මානව හිමිකමක් බවත්, එය නීති මගින් පාලනය කළ නොහැකි බවත්, මේ සඳහා බොදු නායකයින් කරන වාද සමානාත්මතාවයෙන් තොර බවත්ය.<br /><br />බුදු දහම යනු තමන් විසින් තම තම නැණ පමණින් අවබෝධ කර ගත යුත්තකි.<br /><br />මේ ආගම් මාරු කිරීමේ මාතෘකාව ගැන මට මෙයට අමතරව කීමට ඇත්තේ, කවරෙකු වුවද තමන් ගේ ආගම මාරු කිරීමට සිතන්නේ නම් ඒ තමන්ට ඉන් ලැබෙයැයි සිතන, ලැබුන, ලැබෙමින් පවතින වාසි ගැන සිතාම බවය.<br /><br />විවාහක බිරිඳ සිටියදී, දෙවන බිරිඳක් සමග විවාහ වීමට ලංකාවේ භාවිතා කෙරෙන ක්‍රමය ඔබ සැම දන්නාවා නේද? මේ ක්‍රමයට ආගම් මාරු කළ දේශපාලඥයෝ ද වූහ.<br /><br />දේශපාලඥයන් ගැන කතා කරනවා නම් උපතින් ක්‍රිස්තියානි ආගමිකයෙකු වූ සොලමන් බණ්ඩාරණායක දේශපාලනයට පිවිසෙනවාත් සමගම පන්සිල් ගෙන බෞද්ධයෙකු බවට හැරණි. එදා ඔහු එසේ නොකළා නම්, ලංකා ඉතිහාසයේ අගමැතිවරුන් තිදෙනෙක් ද, ජනාධිපතිවරයෙක් ද වෙනස් වීමට ඉඩ තිබුණි යැයි සිතීම සාධාරණය.<br /><br />ඇත්තටම රනිල් වික්‍රමසිංහ මොන ආගමේ ද? හරියටම එය නොදනිමි.<br /><br />මගේ අනේවාසික බ්ලොගය සඳහා ඉදිරියට ද මා තෝරා ගන්නේ තරමක් නොව විශාල වශයෙන් විවාදයට තුඩු දිය හැකි මාතෘකාය. හොඳ වෙලාවට ලංකාව ගැන කතා කරන්නට එවැනි මාතෘකාවලින් නම් කිසි අඩුවක් නැති බව අපි දනිමු.<br /><br />දින දෙක තුනකින් නැවත හමුවෙමු.<br /><br />අනේවාසිකයා<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(image source: http://www.wondercomments.com/thank_you/thank_you_comment_21.jpg)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-1100373099166815270?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-57399123827216632632010-02-03T16:43:00.006+10:002010-02-03T16:53:52.524+10:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S2kc_dogxFI/AAAAAAAAABQ/hE9jeJ74aaY/s1600-h/Religions.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433906302011098194" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 315px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S2kc_dogxFI/AAAAAAAAABQ/hE9jeJ74aaY/s320/Religions.gif" border="0" /></a><br /><br />ලංකාවෙ මුද්‍රිත මාධ්‍ය වල විටින් විට කියවන්න ලැබෙන ප්‍රවෘත්තියක් තමයි බටහිර රටවල ඉන්න පිරිස් බුද්ධාගම ගැන දක්වන උනන්දුව දැං දැං ඉතාමත් වැඩියි කියන එක.<br /><br />ලංකාවේ හාමුදුරුවරු හුඟ දෙනෙක් මේ වෙන විට විවිධ ලෝකයේ රටවල්වල තියෙන බෞද්ධ පන්සල්වල වැඩ වාසය කරමින් ධර්මදූත සේවයේ යෙදෙනව. ඒ රටවල් වලට, කලාප වලට මහ නායක හාමුදුරුවරුත් පත් කරලනෙ තියෙන්නෙ.<br /><br />හැබැයි ලංකාවෙන් පිටරටට වැඩම කරල ඉන්න හුඟක් හාමුදූරුවරු හුඟක් වැඩ ඉන්නෙ මේ රටවල තියෙන සිංහල බෞද්ධ පන්සල් වලයි. ඒවට සාමාන්‍යයෙන් සුදු ජාතිකයො එනව අඩුයි. කොහෙමටත් මේ හාමුදුරුවරු වීසා අරගෙන තියෙන්නෙත් මේ රටවල්වල ඉන්න සිංහල බෞද්ධයන්ගෙ සීල, දාන, භාවනා, පාංශුකූල වැඩ කරන්නයි.<br /><br />ඊට අමතරව, භාවනා කිරීමට මූලිකත්වය දෙන මධ්‍යස්ථානත් තියෙනව මේ රටවල ලංකාවෙ හාමුදුරුවරු වැඩ ඉන්න. ඒවගෙන් තමා සුදු ජාතිකයින්ට බුද්ධාගම ප්‍රචාරය කරන්නෙ.<br /><br />ඊටත් අමතරව තායිලන්තය, ටිබෙටය වැනි රටවලින් බුද්ධාගම ඉගෙන ගෙන, බෞද්ධ ධර්ම ප්‍රචාරය කරන හාමුදුරුවරුත් ඉන්නව. අහල ඇතිනෙ "අජාන් බ්‍රහ්මවංසෝ" ගැන හෙම.<br /><br />දැං මේ කියන බටහිර රටවල බෞද්ධ දියුණුව ගැන, අපේ හාමුදුරුවරුන් ගෙ ධර්ප්‍රචාරක වැඩ කටයුතු ගැන අහන, දකින, කියවන අපි කාගෙත් සිත් පිනා යනව. බුද්ධාගමේ දියුණුව ගැන සතුටක් ඇතිවෙනව. එහෙම නේද?<br /><br />හැබැයි, පිටරටවල ඉදල ලංකාවට ඇවිත් ක්‍රිස්තියානි ධර්මය පතුරුවන්න ක්‍රියාකරන අය ගැන හෝ සංවිධාන ගැන හෝ පාස්ටර්ල විදියට ඒ වැඩේම කරන ලංකාවෙම අය ගැන හෝ අපිට තියෙන්නෙ මහා තරහක්.<br /><br />පසුගිය දවස්වල ඒ වගෙ දේව සභා ගොඩනැගිලි කිහිපයක්ම පොඩි පට්ටං කරල දැම්මනෙ, නේද?<br /><br />ඇයි මේ එකම ආකාරයේ ධර්ම ප්‍රචාරක කටයුතු දෙක ගැන අපි දෙවිදියකට සලකන්නේ.<br /><br />ඔය ක්‍රිස්තියානි ආගම ප්‍රචාරය කරන පාස්ටර්වරුන්, මිෂනරි සංවිධාන ගැන තියෙන ලොකුම චෝදනාව තමා ඒ ගොල්ලො දුප්පත් අයට උපකාර කරල, නැති බැරි අයට පිහිට වෙලා ඒ මගින් ඒ ජන කොටස් තමන්ගෙ ආගමට හරව ගන්න හදනව කියන එක.<br /><br />දිව්‍ය අංගනාවො පෙන්නල නන්ද කුමාරයව මහන කරගත්තු එක අමතක කළත්, අපි හොඳටම දන්න කාරණයක් තමයි බුදු හාමුදුරුවො වුනත් - බඩගිනි මිහිහට කන්න දීල, ඊට පස්සෙ තමයි බණ කිව්වෙ කියල.<br /><br />නැති බැරි අයට සලකන එක, අසරණ අයට පිහිටවෙන එක සෑම ආගමකම කියවෙන ප්‍රධාන පුන්‍ය ක්‍රියාවක්.<br /><br />තමන් ගෙ දුක සැප සොයල බලල උදව් උපකාර කරපු අය දේශණා කරන ආගම අදහන්න ඒ මිනිස්සු පටන්ගත්තොත් ඒකෙ ඇති වරද මොකක්ද? ඒක ඒ අයගෙ අයිතියක් නේද?<br /><br />දැං මේකට අපේ මහා සංඝ රත්නය යෝජනා කරන්නෙ ආණ්ඩුව මගින් ආගම වෙනස් කිරීමට විරුද්ධව නීති ගේන්නයි.<br /><br />ඒක හරියට, බුදුහාමුදුරුවො ජෛන මහාවීරට විරුද්ධව ලිච්ඡවි රජවරුන්ට පැමිණිලි කරනව වගේ එකක් නේද?<br /><br />මට ඕන ආගමක් අදහන්න මං තීරණය කරන එක වලක්වන්නෙ කොහොමද ආණ්ඩුව.<br /><br />මෙහෙමත් විහිළු!<br /><br />බුදුහාමුදුරුවො අද වැඩ හිටිය නං, තව ශික්‍ෂාපදයක් පනවනව සිකුරටම!<br /><br />ලබන සතියේ නැවත හමුවෙමු.<br /><br />-අනේවාසික ලංකාපුත්‍ර<br /><br />අද ඉඳල මං SBU සින්ඩියේ. මං කලින් ලිව්ව ලිපි දෙක තුනත් කියවන්න.<br /><br /><span style="font-size:85%;">(image source: http://dlibrary.acu.edu.au/research/theology/ejournal/aejt_9/images/Religions.gif)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-5739912382721663263?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-13187633922409856322010-01-28T22:22:00.007+10:002010-01-28T22:34:31.974+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S2GDohGs1NI/AAAAAAAAABI/baBz5TAXPkQ/s1600-h/fool.jpg"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S2GDohGs1NI/AAAAAAAAABI/baBz5TAXPkQ/s320/fool.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431767357690008786" /></a><br />"සාගරයක් මැද - අරුම රටක් ඇත"<br /><br />එහෙම කියන්නෙ ලංකාව ගැනයි. කාළෙකට ඉස්සර සිසිර කුමාර මාණික්කාරච්චි කියන ලේඛකය පොතක් පල කළා ලංකාවෙ දේශපාලනය ගැන - ඒකෙ නම වුනේ "සාගරයක් මැද - අමන රටක් ඇත" කියලයි.<br /><br />ලංකාවෙන් පිටට වෙලා කාලයක් ඉන්න මට ලංකාවෙ වෙන සමහර වැඩ පෙන්න අරුම පුදුම දේවල් විදියටයි. මේ බ්ලොග් එක පටන්ගන්න මූලිකම හේතුව වුනෙත් ඒ අනේවාසික දෘෂ්ඨිය බෙදා හදා ගන්නයි.<br /><br />මේ ඊයෙ පෙරේද අහපු ඒ වඝෙ අරුම පුදුම කතාවක් තමයි සරත් ෆොන්සේකා ට ඡන්දය නොමැති වීම සහ ඒ ගැන සමහරු කියුවාය කියන කතා.<br /><br />මං ද්විත්ව පුරවැසියෙක්. මං ඡන්දෙට ලියා පදිංචි වුනේ මෙහෙ පුරවැසිභාවය ගත්ත දවස් වලමයි. එදා ඉඳල හැමදාම ඡන්දෙ දුන්න. ගෙවල්, පලාත් මාරු වුනාම ආයෙ ලියාපදිංච්‍රි අළුත් කළා.<br /><br />මේ රටේ නං ඡන්දෙට සතියකට කලින් වුණත් අළුතින් ලියා පදිංවි වෙන්න පුළුවන්.<br /><br />ලංකාවෙ තත්වය ගැන නං අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙ නැහැනෙ?<br /><br />මං ඉස්සෙල්ලාම ඡන්දෙ දුන්නෙ අවුරුදූ 20 දී. එතකොට මගෙ මල්ලිට දහනමයයි. ඒත් ඡන්දෙ නැහැ. හේතුව තමා ලයිස්තුව හදපු කාලෙ දහඅට නොවීම. එයා මුලින්ම ඡන්දෙ දුන්නෙ වයස විසි පහේදි විතර. ඔන්න දහ අටේ ඡන්දෙ ප්‍රායෝගිකව වැඩ කරන හැටි!<br /><br />මං බැඳල වෙන ගෙදරකට ගියාට පස්සෙ තිබුණු ඡන්දෙදි මටවත් මගෙ බිරිඳටවත් ඡන්දෙ තිබුනෙ නැහැ. ඒ ග්‍රාමසේවක ගෙ ප්‍රමාද දෝශය නිසා. අපේ ගෙදරිනුත් මාව දාල තිබුනෙ නෑ.<br /><br />එදා මට ඡන්දය නොතිබුනු එක, මල්ලිට නොතිබුණු එක, අපේ වරද ද? නැත්නම් මැතිවරණ කොමසාරිස් ගේ සහ එම දෙපාර්තමේන්තුවේ වරද ද?<br /><br />ෆොන්සේකාට ඡන්දෙ නැහැ කියල නීති තර්ක ගෙන අය කතා කරන්නෙ ඒක මිනිහගෙ වරදක් කියල සලකලයි. ෆොන්සේකා බැරිවෙලා හරි දිනුව නම් නඩුත් දාන්න ඉඳල තියෙන්නෙ.<br /><br />අවුරුදු 75 ක් සර්වජන ඡන්දය භාවිතයේ තිබුණු රටක පුරවැසියෙකුට තවමත් ඡන්දය සඳහා නිසි කල ලියාපදිංචි වීමේ ක්‍රමයක් නැති එක නම් අරුමයක්. ඒ වගෙම කරුමයක්.<br /><br />සාගරයක් මැද - අරුම රටක් ඇත!<br /><br />මැතිවරණ පැවැත්වීමේ රාජ්‍ය යන්ත්‍රයේ ඒ අඩුපාඩුව ගැන කතා නොකර - ඡන්දදායකයා ගේ වරද හොයන නීති විශාරදයො නම් අමන රැලක්.<br /><br />සාගරයක් මැද - අමන රටක් ඇත!<br /><br />අනේවාසිකයා<div><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(image source: http://daveibsen.typepad.com/.a/6a00d83451db4269e2010535bcfe6b970b-400wi)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-1318763392240985632?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-79937701035809301292010-01-25T11:50:00.006+10:002010-01-25T12:05:50.878+10:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S1z7DbbOH4I/AAAAAAAAABA/ECzF2-LHAKE/s1600-h/queue.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430491287022083970" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 230px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S1z7DbbOH4I/AAAAAAAAABA/ECzF2-LHAKE/s320/queue.jpg" border="0" /></a><br /><br />මං ජීවත්වෙන රටේ පෝලිං තියෙනව.<br /><br />ෆුට්බෝල් තරගාවලියෙන අවසාන තරගයට ටිකට් විකුණන දවසට මිනිස්සු ඊට කලින්දා ඉඳලම පෝලිමට එකතුවෙනව, ටෙන්ට් ගහගෙන, ස්ලීපින් බෑග්ස් අරගෙන.<br /><br />ලංකාවෙ මිනිස්සුන්ට නම් පෝලිම් කියන එක පරම්පරාවක් තිස්සෙ හොඳට හුරු පුරුදු එකක්. මං ඉස්සෙල්ලාම පෝලිමක ඉඳල තියෙන්නෙ හැත්තෑව දශකයෙ පොඩි කොල්ලෙක් විදියට පාං පෝලිමකයි.<br /><br />අපි රස්තියාදු ගහන කාලෙ මට මතකයි – සැවෝයි එකේ, නිව් ඔලිම්පියා එකේ, මරදානෙ සෙන්ට්‍රල් එකේ ටිකට් පෝලිම් තඩි යකඩ පොළු වලින් සකස් කරල තිබුණ හැටි. ඒ පෝලිමක යන කොට කලබලයක් හරි ගින්නක් හරි වුනොත් ඉතිං මැරෙන්න වෙන්නෙ හිරවෙලා හරි පෑගිලා හරි තමයි.<br /><br />ඔය කොච්චර පෝලිං ගැහිලි තිබුනත් නිසි පරිදි තමන්ගෙ තැන අරගෙන අනුන්ගෙ තැනට ඉඩ දෙන්න ලංකාවෙ සමාජය පුරුදු වෙලා නෑ තාම.<br /><br />මේ අටුවාව කීවෙ පසුගිය දවසක නිවාඩුවට ලංකාවට ගිය වෙලේ මට මූණ පාන්න වුනු පෝලිං කතා දෙකක් කියන්නයි.<br /><br />පෝලිම අංක 1:<br />ස්ථානයඃ මහරගම සම්පත් බැංකුව<br /><br />ඔන්න මං කවුන්ටරේකට යන්න පෝලිමේ ඉන්නවා. මට ඉස්සරහින්ම ගෑනු කෙනෙක්. ඊටත් ඉස්සරහ කිහිප දෙනෙක්ම හිටිය. පෝලිම සෙමින් ඉදිරියට ඇදෙනව.<br /><br />ටික වෙලාවකින් මං තුන්වෙනිය වුනා පෝලිමේ. මට ඉස්සරහින් හිටියෙ ගෑනු කෙනෙක් හින්ද මං අඩියක්, එකහමාරයක් විතර ඉඩක් තියාගෙනයි හිටියෙ. අනවශ්‍ය පරිදි ලංවෙන්න අවශ්‍යතාවයක් නෑනෙ.<br /><br />මෙන්න බොලේ එකපාරටම ආව අවුරුදූ 50 ක විතර මහත්තයෙක් විදුලි බිලකුත් අරං. කෙලින්ම මගෙයි අර ගෑනූ කෙනාගෙයි මැද්දට පැන්නෙ නැතෑ දන්නෙ නෑ වගේ.<br /><br />මේ කතාව ඇහැව්වහම මගෙ නෑයෙක් කියපි, ඒ විදියට පොඩි ඉඩක් තියෙනව කියන්නෙ පෝලිමේ තැනක් තියෙනව කියන එකලු කියල!<br /><br /><br />පෝලිම අංක 2:<br />ස්ථානයඃ පිළියන්දල තැපැල් කන්තෝරුව<br /><br />ඔන්න මං ඉන්නව පෝලිමේ මුද්දර වගයක් ගන්න. ඇත්තටම පෝලිමක් කිව්වට එහෙම දෙයක් නැත්මෙ නෑ වගේ. සමහරු පිටි පස්සෙ ඉඳල එහෙන් මෙහෙන් අත දදා ලියුම් දෙනව කවුන්ටරේ හිටිය මන්දගාමී නෝනට.<br /><br />ඔන්න මං මගේ ලියුමට මුද්දර ගන්න හඳනවත් එක්කම මට පිටිපස්සෙ හිටිය ගොබිලෙක් මගේ ඔළුවට උඩින් අත දාල වැනුව ලියුම් කවරයක්.<br /><br />මං පෝලිමේ හිටිය කියන එක ගවකටවත් මායිම් නොකරපු මේ ගෑනි කෙලින්ම ගත්ත අර උඩින් ආපු ලියුම. ඒ අනුහසින් ලියුමෙ අයිතිකාරය පැන්නෙ නැතෑ මගේ ඉස්සරහට.<br /><br />ඔන්න ලංකාවෙ පෝලිං සම්ප්‍රදාය.<br /><br />කතාව නම් කට පුරා සාධාරණය, සමානාත්මතාවය, සාමකාමී සහජීවනය. උදේ හිටන් රෑ වෙනතුරු ටී.වි. එකේ චැනල් එකෙන් චැනල් එකට බණ. හැබැයි, තමන්ගෙ වාසියට තමා ඔක්කොම වැඩ.<br /><br />අනේවාසික<br /><a href="mailto:anewasika@gmail.com">anewasika@gmail.com</a><br /><br />සැ.යුඃ<br />අඥාතව comment කළ හැක. නමුත් කුණුහරුප comment පළ නොකරමි. word verfication අයින් කර ඇත.<br /><br /><span style="font-size:75%;">(image source: http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/41028000/jpg/_41028270_electionvotersinline.jpg)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-7993770103580930129?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-39890146040138453712010-01-22T18:08:00.007+10:002010-01-22T18:30:07.534+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S1lhqrB1sHI/AAAAAAAAAAU/7RFOZelFXJY/s1600-h/idiot.jpg"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S1lhqrB1sHI/AAAAAAAAAAU/7RFOZelFXJY/s320/idiot.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429478211504681074" /></a><br />ලංකාවෙන් සියයට අනුපහක් පමණ පිරිස එක්කෝ අමුම අමු මෝඩයෝ බවත්, එහෙමත් නැත්තම් පට්ට කට්ට කයිරාටිකයෝ බවත් මගේ මිතුරෙකු මා සමග නොබෝදා පැවසීය.<br /><br />ඔහු ඒ කතා කලේ ඇත්තටම ලාංකික ඡන්දදායකයින් ගැනය.<br /><br />මට ද සිතෙන පරිදි අද ලාංකික ඡන්දදායකයෝ පුදුමාකාර ලෙස ද්විත්ව ධ්‍රැවීකරණයකට පත්ව සිටිති.<br /><br />අපේ ඇත්තෝ එක්කෝ MR ට ය. නැත්තං SF ට ය. වෙන විකල්ප නොදකිති.<br /><br />අපේ පිරිස ගේ බූලියානු චින්තනයට අනුවඃ<br /><br />NOT MR = SF ද<br /><br />NOT SF = MR ද වේ.<br /><br />අනේ අනිච්චං!<br /><br />කවුරුන් හෝ ආණ්ඩුවේ දොසක් කීවොත් ඌ SF ගේ කෙනෙකි.<br /><br />කවුරුන් හෝ මිලිටරි ආණ්ඩුවක් ගැන සඳහනක් කළොත් ඌ MR ගේ කෙනෙකි.<br /><br />මා මිතුරා ලංකාවෙන් සියයට අනුපහක් පමණ පිරිස එක්කෝ අමුම අමු මෝඩයෝ හෝ එහෙම නැත්තම් කට්ට කයිරාටිකයෝ බව පැවසුවේ ද මේ හා සමාන මතවාදයක පිහිටාය.<br /><br />ප්‍රධාන අපේක්‍ෂකයින් දෙදෙනාට ඡන්දය දෙන්නෝ - එක්කෝ අන්ධ භක්තියෙන් යුතුව, විචාර බුද්ධියෙන් තොරව තම අපේක්‍ෂකයා තෝරා ගෙන ඇත. ඔහු හෝ ඔහු ගේ සහචරයින් කවර අණුවන කමක්, කවර දුෂ්ඨ ක්‍රියාවක් කළ ද ඒ බව මොව්හූ නොදකිති. අන්ධ භක්තිය නිසාය. අමුම අමු මෝඩකමේ ලක්‍ෂණය එයයි.<br /><br />අනෙත් පිරිස - ඒ අණුවන කම්, දුෂ්ඨ කම් හොඳාකාරව දකිති. එ ද තම වාසියම තකා මුවින් නොබැණ සිටිති. මුන් කට්ට කයිරාටික වන්නේ එහෙයිනි.<br /><br />මේ දෙයාකාරයේ සිංහළුන් වෙසෙන්නේ ලංකාවේ පමණක් නොවේ. නොරට තත්වයද එලෙසමය.<br /><br />නොරට වෙසෙන සිංහළුන් බොහෝ දෙනෙකු ද තම කාලය වැය කරමින් අරූගේ සහ මුගේ සුදුසුකම් ගැනත්, දූෂණ සහ නොපනත්කම් ගැනත් පොදි පිටින් ඊ-මේල් එවති. හරියට අපට නොරට සිට ලංකාවේ ඡන්දය දීමට අවස්ථාව තියෙනවා සේ සිතා ය.<br /><br />ඔය කොයි ප්‍රචාරක ඊ-මේලයටම මා නම් සලකන්නේ එකම අයුරිනි.<br /><br />කෙලින් ම ඩිලීට් බටනය ඔබමි.<br /><br />නොදන්නා එකෙකු විසින් එවන ලද්දක් නම් කෙලින්ම ස්පෑම් බටනය ඔබමි.<br /><br />ජයවේවා!<br /><br />දහජරා දේශපාලන මඩගොහොරුවෙන් මිදුනු ලංකාවක් තව සියවසකින් හෝ සෑදේවා!<br /><br />අනේවාසික<br /><a href="mailto:anewasika@gmail.com">anewasika@gmail.com</a><br /><br />(image source:: http://crazy-jokes.com/pictures/idiot.jpg)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-3989014604013845371?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3135656020825842935.post-18752378258641252142010-01-21T15:20:00.007+10:002010-01-22T17:48:22.217+10:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S1lWOKHT-KI/AAAAAAAAAAM/3VfTq3EN-58/s1600-h/EmigrantPass.jpg"><img style="float:middle; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 480px; height: 360px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hf9kVyK687M/S1lWOKHT-KI/AAAAAAAAAAM/3VfTq3EN-58/s320/EmigrantPass.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429465627005024418" /></a><br />ආයුබෝවන්!<br /><br />මම ලංකාවේ ඉපිද, හැදී, වැඩී අද ලංකාවෙන් පිටත වෙසෙන්නෙක්මි.<br /><br />සැම වසරේම ලංකාවට එමි. සති කිහිපයක් වෙසෙමි. ආපසු යමි.<br /><br />නොරට විසුවද, දිනපතා ලංකාව පිළිබද ප්‍රවෘත්ති කියවමි. සිංහල පුවත් පත් බලමි. සිංහල බ්ලොග් ද කියවමි. ලංකාව ගැන හොඳ අවධානයෙන් වෙසෙමි.<br /><br />අනේවාසිකයා නමින් මේ බ්ලොග් අඩවිය පටන් ගන්නට මට සිතුනේ විටින් විට ලංකාවට පැමිණි අවස්ථාවල දී මා දුටු, අත් විඳි, බොහෝ දේ සිංහල බ්ලොග් කියවන්නන් හා බෙදා ගැනීමටයි.<br /><br />මගේ අදහස් වලට ඔබ අකමැතිවෙන්නට ද ඉඩ ඇත. ඔබේ අදහස් කුමක් වුවත් මට දන්වන්න.<br /><br />අනේවාසිකයා<br /><a href="mailto:anewasika@gmail.com">anewasika@gmail.com</a><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">(image source:: http://media.photobucket.com/image/emmigrant/JohnTheBand/Nevada/EmigrantPass.jpg)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3135656020825842935-1875237825864125214?l=anewasika.blogspot.com' alt='' /></div>අනේවාසිකhttp://www.blogger.com/profile/13633916082875929598noreply@blogger.com7